Het langverwachte pakketje komt binnen. Ik scheur de envelop open en stop gelijk de BD disk in mijn PS3. Binnen een paar seconden zie ik het Sega logo en direct daarop het Viking startscherm. Wat direct opvalt is de mooie muziek die gebruikt is bij het spel: bombastisch. Eerst even bij Options het kijken normaal zetten: ik ben zo iemand die de Y as precies verkeerd om gebruikt: joystick naar boven is naar beneden kijken en andersom. Gelukkig ondersteunt het spel zowel Y as inversie als X as inversie. Nu snel het spel starten. Om te beginnen kan je kiezen tussen normal en hard. Ik heb besloten om voor normal te gaan. Het spel begint te laden. Tijdens het laden komen allerlei tips over het scherm, waardoor het laden zo voorbij is. Een cartoonachtig intro begint. Het bloed vliegt al over het scherm. De cartoon gaat over in een tekenfilm waar menig studio trots op mag zijn. Na een verhaal over dat de Hel’s Legions het land over hebben genomen en dat jij het kan redden begint het echte spel.

Vrienden zoeken
Het verhaal begint als een echte adventure en wel eentje zoals je mag verwachten van een PS3. Het dorp ziet er schitterend uit en alles beweegt. Mannen lopen langs, het gras beweegt, de bladeren van de bomen hangen niet eens stil. Je ziet zelfs een groep mannen een wedstrijd houden met pijl en boog. De besturing voelt gelijk natuurlijk: 1 joystick voor lopen, 1 voor kijken. Het dorp is best groot, maar gelukkig heb je een kompas wat aangeeft waar de mannen staan met wie je kan praten.
Door op Select te drukken krijg je een kaart met informatie wat de volgende mogelijke plaatsen zijn om te bezoeken, en ook alle dialogen die geweest zijn, zijn daar na te lezen.
Even wat goud verzameld, wat magische kracht gekocht en de stad uit, op zoek naar het eerste gevecht. De wereld ziet er schitterend uit, maar helaas is het spel niet vrij van ‘screen tearing’ wat af en toe als hinderlijk ervaren kan worden. Vooral bij het snel draaien van de camera wil het wel gebeuren. Daarnaast lijken de schaduwen van bomen niet altijd goed te zijn en komt er een rare streep op het scherm. Het klinkt allemaal heel erg, maar al met al ziet het er grafisch zeer goed uit. Het kompas wat licht geeft en als een zaklamp in de grotten werkt, het water wat golft, het vuur, de geluiden van onweer…
Ik merk dat je in dit spel niet direct van punt A naar punt B moet rennen, maar de wereld goed moet onderzoeken. In de meest afgelegen hoeken van de wereld ligt goud en zitten bondgenoten aan een paal vastgebonden. Maak ze los en vergroot je leger ermee.

Teleporteren, klimmen en vechten
Het spel draait om vechten. Er zijn twee soorten aanvallen en je kunt blocken. In het begin is het wel even wennen om de juiste knoppen te vinden en niet steeds met je rug naar de vijanden toe te staan zodat je lekker in de pan gehakt kan worden. De vechtscènes zijn erg ‘visueel’. Een vijand is niet dood voordat zijn hoofd eraf is, of de persoon door het midden is geslagen. De bloedeffecten zien er helaas wat nep uit en ik vind het jammer dat de omgeving niet veranderd als je er net iemand van zijn hoofd af geholpen hebt. Met andere woorden: geen bloed op de grond of tegen muren.
In het spel zijn Leystones te vinden. Deze stenen stellen je in staat om te teleporteren van de ene steen naar de andere. Heel handig dat grote afstanden niet gerend hoeven te worden. Skarin, de held in kwestie, blijkt niet alleen goed met zijn bijl en zwaard om te kunnen gaan, maar ook lenig genoeg om over kleine randjes te lopen en begroeiing langs muren te beklimmen. De sfeer die het spel uitstraalt is donker, regenachtig en mysterieus. Als je aankomt in het eerste dorp dat bevrijd moet worden blijkt dat er wel wat tactiek nodig is: gewoon als een blinde het kamp in rennen blijkt geen goed idee. Rustig een paar vijanden lokken en deze op een afgelegen plek de armen en hoofden afhakken lijkt beter te werken. Als het dorp bevrijd is klaart de lucht op, stopt de regen en staat er op de kaart wat er vervolgens moet gebeuren. Je raakt zo niet de weg kwijt in het spel.

De eerste grote battle
Na het bevrijden van twee dorpen en het volgen van het verhaal kan ik de eerste grote basis van Hel’s Legion aanvallen. Een groep van minimaal 18 vikings volgt mij en we lopen over het kamp heen alsof het niets is. De goeden overwinnen altijd!

Slimme vijanden
Vijanden zijn in dit spel opvallend slim: als een vijand je aan ziet komen en hij is alleen zal hij voor je wegrennen en proberen anderen te vinden om je samen aan te vallen. De boogschutters worden direct gewaarschuwd en beginnen met brandende pijlen op je te schieten. Best frustrerend, want een easy kill blijkt ineens toch wel wat moeilijker te worden.

Geen multiplayer
Een groot gemis is de multiplayer. Geen coop story mode, geen online mogelijkheden. Persoonlijk vind ik dit jammer, want samen een spel spelen vinden wij het leukst!

Conclusie
+ Goed voor uren hack-and-slash game plezier.
+ Goed verhaal met een tot de verbeelding sprekende setting.
+ Gevechten zijn intens en er is toch tactiek nodig om dorpen over te nemen.
+ De kaart werkt goed en is prima te gebruiken in combinatie met het kompas.
+ Vijanden zijn slim.

- De fouten in de grafische engine zijn hinderlijk.
- Het heen en weer rennen kan op een gegeven moment saai worden.
- Multiplayer mist.

Eindoordeel 7.5

Viking: Battle for Asgard is een goed voorbeeld van hoe een hack-and-slash game kan zijn op een next-gen console!

Gerelateerd nieuws:

• Enemy Territory: QUAKE Wars
• Fracture
• Dark Sector
• TopSpin 3
• Mercenaries 2: World In Flames